หลังจากวนเวียนไปมากับวงจรของ

 

นิยาย
หนัง
เกม

 

ก้อยังมิอาจหลุดพ้นไปได้ ตอนนี้ก้อกำลังโหลดแปดเทพอสูรมังกรฟ้าภาคปี 2003 มาดู (ที่หลิวอี้เฟยเปนแม่นางหวัง)

เรื่องนี้นี่มะรู้ดูรอบที่เท่าไรละ ทั้งเวอร์ชั่น 1996 แล้วก้อยังอ่านของจิงอีกหลายต่อหลายรอบ กลายเปนหนึ่งในนิยายกำลังภายใน ในดวงใจ

 

ต้วนอี้ ... บุรุษแห่งความสุขสรรค์ แทบจะเรียกได้ว่า ตลอดทั้งเรื่องโชคดีตลอด สมหวังทั้งในความรักและอื่นๆ
เฉียวฟง ... บุรุษแห่งความเศร้า เขาเคยมีความสุข แต่มันก้อสั้นเหลือเกิน มีเพียงความทรมานจากเหตุการณ์ในอดีต, ความรักชาติ, และพวกพ้อง ที่ทำให้เขาคงอยู่ได้

 

ถ้าจะให้เปรียบเทียบตัวละครที่มีชีวิตแสนเศร้าจะมีใครเกินเฉียวฟง

 

ผู้ที่ต้องฆ่านางอันเป็นที่รักด้วยมือของตนเอง
ผู้ที่ถูกคนใกล้ตัวประนามเพียงเพราะชาติกำเนิด

 

ความตายของเฉียวฟง อาจจะเปนเรื่องแสนเศร้าของผู้อ่าน แต่สำหรับประเทศชาติแล้ว มันคือการเสียสละอันยิ่งใหญ่ หาใช่ความเศร้าที่ต้องรันทดและคำนึงถึงไม่?

 

(นี่กุเพ้อไรวะ)

 

----------------------------------------

ดูหนังเกาหลีก้อเศร้าในเรื่องของความรัก แต่สำหรับเฉียวฟงแล้ว ไม่เพียงความรักเท่านั้น...

----------------------------------------

 

มองกลับไปที่ที่เก็บหนังสือและหนังที่เราและพี่ (ช่วยกัน) ซื้อมาประดับบ้าน เฮ้อ ท้อจัง แค่คิดว่าจะอ่านให้หมดก้อบ้าไปแล้ว

เลยเดินมาที่คอมว่าจะเล่นเกม ปรากฏว่าเกมที่โหลดมาในลิสต์ที่ตั้งใจว่าจะเล่นมีเปง สิบๆ เกมเลย..ทำใจมะถูกว่าจะเล่นเกมไหนดี...เฮ้อออ

อ่ะ ไหนๆ ก้อมะอยากทำพวกนั้นละ ทำงานดีก่าา....

...บ้าเป่า คิดได้ไงจะทำงาน !...

งั้นไปอ่าน e-book ประเทืองปัญญาสิ ... โห e-book ตูมันกี่กิ้กวะเนี่ย พระเจ้าาาาาา

เฮ้อออ มีไรทำมากเกินไปจนมะรู้จะทำไรกะมะมีไรทำ นี่มัน...น่าเบื่อจิงๆ เล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เบื่อเจงง

 

----------------------------------------

สรุป...คำตอบสุดท้าย... นอน !

เรียนจบละ เฮ้อออ ตั้งแต่เรียนจบนี่ มะค่อยได้เดินเลยย

ตอนอยู่ถาบันเดินบ้อยบ่อย จากหอ มาห้องแลป จากห้องแลปกลับหอ เดินขึ้นชั้นแปด เดินลงชั้นหก

ยิ่งช่วงไฟดับยิ่งถ้ากลับช้าก้อซวยไป เดินลงเจ็ดชั้นน่ากัวววววว ~~~

 

ตอนนี้ก้อทำงานซะละ แต่ที่ทำงานดีมั่กๆ เปนสไตล์ของเราเลย ให้งานมาทำ ทำเสรจก้อตามสบาย ชิวๆ ไป จะอ่านนิยาย เล่นเนต msn อาไรก้อได้

แถมการแต่งกายก้อตามสบาย จะเสื้อยืดกางเกงยีน รองเท้าแตะ อาไรก้อแล้วแต่ เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย

 

ความจิงเราก้อเปนคนที่ค่อนข้างจะเบื่อกับระบบการแต่งกายพอสมควร (ถึงมาก) ยิ่งเปนที่ทำงานที่ทำในบริษัทนี่ยิ่งไม่ใช่เรื่องเลย จะทำไปเพื่ออะไรเหรอ แทนที่จะให้พนักงานสบายๆ ไม่ต้องไปเสียเวลารีดเสื้อ ซักเสื้อทำงาน เสียเงินซื้อ เอาเวลาและเงินไปทำอย่างอื่นที่ได้ประโยชน์กว่ามีตั้งเยอะ

แต่ก้อเอาเถอะ เรามันคนส่วนน้อยหนิ...

 

เปนอีกเหตุผลนึงที่อยากทำบริษัทของตัวเอง จะได้ไม่ต้องมาทำเรื่องแบบนี้ 555 (แต่สงสัยยังไงคงไม่รอด)

ช่วงนี้ได้ดูหนังค่อนข้างเยอะ (แอบดูอยู่ที่ทำงาน หุหุ)

 

H2 : ซีรี่ย์ญี่ปุ่น ใครไม่เคยอ่านการ์ตูนเองนี้ก้อเสียดายชีวิตวัยเดกตัวเองไว้ได้เลย ทำมาเปนหนังก้อออกมาดีในระดับที่เรียกว่าดีเลยสำหรับหนังที่ทำมาจากการ์ตูน

โดยเฉพาะนางเอก เหมือนในการ์ตูน สุดๆ

 

Fox of 9 Tail : จิ้งจอกเก้าหาง กำลังภายใน อาไรของมันนน ฟะ ซีรี่ย์เกาหลีเรื่องดัง แต่ไม่ดังในใจเราเท่าไร

 

Love story in Harvard : สุดยอดเหนือคำบรรยาย เปนหนังเกาหลีที่เรายกให้เปน recommended เลย เมื่อเทียบกับเรื่องอื่นๆ แล้ว โดยส่วนตัวชอบเรื่องนี้มากที่สุด

 

My girl & I : Plot มัน ก้อป Crying out for love in the center of the world ของญี่ปุ่นมาแบบสุดๆ เลย แต่ก้อดีนะ ไปดูกะที่รัก อะไรๆ ก้อดีหมดอ่ะ หุหุ

 

Touch : พอดู H2 แล้วพอดีมีคนเอา Touch มาปล่อยก้อเลยโหลดมาดูอีก ... สู้ H2 ไม่ได้แฮะ ความคลาสสิคมันต่างกันจิงๆ

 

ศึกศรสวาท : อ่ะ จำชื่อหนังที่ดูมะได้แล้ว จำได้แต่เรื่องที่รู้สึกดี มานิยายดีก่า พึ่งอ่านไป เรื่องนี้เปนนิยายจีนที่ค่อนข้างแปลกสำหรับเรา เพราะว่า... มีฉาก love scene น้อยมาก !

 

Emperor's Journey : สารคดีเพนกวินอ่ะ น่ารักดี สนุกด้วย เปนสารคดีที่ดีที่สุดเท่าที่เคยดูมาเลย เยี่ยมๆๆๆ

 

และอีกมากมายยยยยยยย สุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แถมไปไปงานหนังสือครั้งที่ผ่านมา ส่วนตัวของเราหมดไปสามพันกว่าบาท ของพี่และพ่อแม่อีก รวมแล้วเกือบสองหมื่น...

และแล้ว บ้านเราก้อแทบจะมีหนังสือกองอยู่ทุกที่ กลายเปนโรงกระดาษอย่างสิ้นเชิง

มีโอกาสก้อไปหาดูบ้างล่ะเพื่อนๆ

ถ้าเราไม่ Entertain กับชีวิตตัวเอง ...จะเกิดมาทำไม จิงป้ะ?

-------------------------------------

วันศุกร์ที่แล้วนัดกันไปกินข้าวกะเพื่อนภาคคอม พอดีต้องไปซื้อข้าวให้พ่อแม่กินเลยช้าอ่าาา (ลูกกตัญญูทำไงได้ ?) เลยไปช้าาาเยย แถมพี่มะสบายเลยต้องเอารถไป...

อดดื่ม ฮือๆๆๆๆ แย่ๆๆๆ รอบหน้านัดดึกกว่านี้หน่อยนะ ไปมะทัน เลิกงานช้าอ่ะ

ไปเที่ยวฮ่องกงมาแสนหนุกหนาน อิ่มท้องตลอดเวลา แทบจะไม่มีวินาทีไหนที่ไม่มีอาหารตกค้างอยู่ในท้อง (ยกเว้นตอนนอน อานนี้มิอาจรู้ได้)

 

ดูภาพเอานะจ้ะ ถ่ายมาแต่อาหาร 555

 

ขอบอกว่าคนที่นั่น Nice มากๆ เลย รับรองเที่ยวคนเดียวกะแผนที่ได้สบายๆ ไม่มีหลง

และแล้ว...

 

และแล้ว...

 

และแล้ว......................... ก้อมะมีเงินใช้ T_T

 

เดือนนี้ใช้เงินเกินงบไปมากกว่าที่คิดสุดๆ เลย ไม่รู้จะทำยังไงถึงจะได้คืนมาได้ ตอนนี้เลยกินอยู่อย่างอัตคัตขัดสนสุดชีวิต

 

ตอนเช้าตื่นมาต้องอดทน ไม่กินอาไร ไปเรื่อยๆ จนถึงเที่ยง แล้วค่อยกินข้าว แล้วก้อต้องเปนร้านข้าวแกง ขอข้าวเพิ่มเยอะๆ นะ ห้ามสั่งเกินสองอย่าง ห้ามมีไข่ ห้ามมีของทอด จะได้ 15 บาท น้ำก้อห้ามซื้อให้ถือขวดไปเติมก้อกแล้วเอาเดินลงไปกินด้วย...

 

แล้วก้อต้องอดทนให้นานที่สุดจนถึงเยน เพื่อที่ว่าจะได้กินข้าวทีเดียวแล้วไม่ต้องมีรอบดึก มีข้อแม้ว่า ถ้ามีคนชวนไปกิน Subaru จงอย่าไป จงไปกินแค่ชงโค แล้วสั่งอาไร ก้อได้ ที่ไม่เกิน 20 บาท

 

ปัญหาเงินไหลออกจากตัวอีกเรื่องหนึ่งก้อคือ การที่เรามะมีจักรยาน ทำให้การคมนาคมระหว่างหอกับห้อง Lab ชั่งลำบากนัก ทางเดียวที่พอจะทำได้ก้อคือ มอไซด์ หรือ เดิน (เดินนี่ตัดออกไปได้เลย ขี้เกียจ)

 

สำหรับ ตอนเช้านั้น คงไม่มีทางเลือกต้องนั่งมอเตอร์ไซด์ เท่านั้น หนึ่งวันเราจะกลับหอหนึ่งครั้งเพื่อไปเอาชุดและอาบน้ำ..เมื่อตอนเช้าไม่ work ก้อต้องรอเปนตอนเยนเท่านั้น รอจนมีเพื่อนที่มีจักรยานมา (เหยื่อ) ก้อจัดการขอยืมแล้วกลับไปจัดการตัวเองอยู่หอซะ ก้อจะประหยัดไปได้ 20 บาท

 

รวมหนึ่งวันเดียวกันที่ไม่ทำอาไรพิเศษ เราจะใช้เงินเพียง 35 บาทเท่านั้น !!! โอ้ววว จอร์จ มานยอดจริงๆๆๆๆ

 

คำนวณ เปน 1 อาทิตย์ จะใช้เงินประมาณ 35*5 + 200 + 100 ปัดเปน 500 ต่ออาทิตย์ละกัน เดือนนึงก้อประมาณ 2000 บวกค่าหออีก 1400 ค่าโทรศัพท์ 350 ก้อจะได้...

 

3750 !!! โอ้ววว ถือว่าเปนเลขที่โอเคเลยทีเดียว

 

ตั้งแต่วันนี้เปนต้นไปจนถึงเปิดเทอมหน้า จะต้องทำให้ได้ เพื่อสมรรถภาพการเงินจะได้คล่องตัวตอนเปิดเทอม

 

ป.ล. อาหาร Fast Food ทั้งหลาย ถือเปนสิ่งยั่วยุที่ยากจะหลีกเลี่ยงได้ T_T

 

ป.ล. 2 ส่ง คอมสีเขียวๆ ไปแล้วหนึ่งตัว เหลืออีก ห้าอัน ก้อจะผ่านพ้นเทอมนี้แล้วจ้า >_<

I just knew about how to use DirectX Managed !

 

That's a cool SDK to make 2D-3D Game, the GREAT thing about this is I can write 3D Program in Visual Basic.NET easily.

 

Normally, if i wanna write some program in 3D i have to write it in C++, but now after DirectX SDK 9.0c released everything has changed ! cause it has the part of SDK call managed that interface with most of .NET stuffs (like VB.NET, VC#.NET). So now i can write every part of my project in VB.NET this will make everything easier than the old day cause I just have to focus on VB only ha haha :)

 

The first time i knew about this is if i write program in VB it will be slower than program that wrote in VC++ but after a little test i can see that it's not real. My program in VB and VC++ run at 23-24 fps ! It's almost the same.

 

With VB.NET everything will be easier and faster !!!

 

----------------------

 

วันนี้แทบจะไม่ได้ทำอาไรเลย นอกจากนอนกับทำ Com Secure ให้ตายเหอะ น่าเบื่อจริงๆ ดีนะ ที่ยังแก้บั้ก Nectec เสร็จไปแว้วววว โฮะๆๆๆ จะได้ไปรับเงินซะที

 

ตอนเย็นก้อไม่ได้ทำอาไรเล้ยยย นั่งเล่นๆๆ ไปเรื่อยๆ ไปเจอเวบวิธีการเร่ง speed Firefox แบบว่า ปกติก้อเรวอยู่แล้ว ตอนนี้นี่เรวจี๋ ปี้ดๆๆๆ เลย สุดยอดมาก แถมสวยงามอีกตะหาก ได้วิธีเล่นมาเพรียบ

 

หลายวันมานี้ไม่ได้ดูหนังเลย รู้สึกยางไงไม่รู้ อยากดูหนังซักเรื่องสองเรื่อง ขาดแล้วจะบ้าตาย งุงิ

 

วานก่อนไปดูละครเรื่อง "ศึกวังค้างคาว" ของ TU มา ขำดี คนแสดงมีความอดทนมากๆๆๆ มีหลายๆ ฉากที่ต้องยืนนิ่งๆ อยู่เฉยๆ แบบว่ายังกะทหาร แม้กระทั่งตายังไม่กระพริบ นั่งจับผิดอยู่ตั้งนาน มานทำได้ไงวะ สุดยอดจริงๆ ซูฮกเลย...นับได้ว่าเปนครั้งแรกเลยก้อว่าได้ ตั้งแต่เกิดมาที่ได้ดูละครสดแบบนี้ มันเปนความรู้สึกแบบว่า...ตื่นเต้น...แปลก...รู้สึกว่าคนที่แสดงเค้าสนุกกับการแสดงจริงๆ กว่าจะได้ออกมาเปนแบบที่เราดูนี่ เค้าต้องเตรียมตัวมากมาย ใช้ทั้งเวลาและความอดทน แต่ละฉาก แต่ละตอน สคริปต์แต่ละคำที่พูดออกมา คือถ้าไม่รักกันจริงนี่ไม่มีทางสำเร็จได้แน่นอน

 

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก้อคือความสามัคคี...สิ่งนี้ยิ่งใหญ่มากๆ เรื่องแบบนี้ถ้าคนนึงยอมแพ้ มานก้อแทบจะจบเลย นับถือๆๆๆ แต่ละคนต้องปรับเข้าหากันและกัน ต้องยอมกันได้ เรียกว่า เสียสละนำมาซึ่งความสามัคคี เลย

 

----------------------

 

ใกล้จะปิดเทอมแล้ว งานเริ่มเข้ามาเยอะเรื่อยๆๆๆ ประกอบด้วย "ระบบ" (ที่แสนจะต้องใช้เวลาในการทำ) ทั้งหมด 3 อัน นั่นคือ Computer Security 1 ea, System software development 1 ea and Project 1 ea เฮ้อออ มีเวลาอีกหนึ่งเดือนต้องทำทั้งหมดให้เสร็จ แค่นั้นไม่พอ เรายังต้องเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบอีกตะหาก คิดไปคิดมา ก้อเหมือนกับว่าจะเหลือเวลาทำงานจริงๆ แค่ครึ่งเดือนนิดๆ (ไม่งั้นไม่ได้อ่านหนังสือแน่)

 

ดังนั้น...ตอนนี้ก้อควรจะไปนั่งทำงานได้แล้ว ไม่ใช่มัวแต่มานั่งเขียนอาไรอยู่ได้ ไอ้บ้า เอ้ย !!!

 

แต่ก้ออย่างว่าแหล่ะนะ เรื่องไร้สาระ มันน่าทำกว่าอาไรๆ ที่มันมีสาระ หรืออาไรๆ ที่มันคือ "งาน"

 

...ระหว่างทุกข์ๆ สุขๆ สองอาทิตย์ กับ ทุกข์เตมๆ 1 อาทิตย์ แล้ว สุขเตมๆ 1 อาทิตย์ จาเลือกอาไรดีหว่า ???

อาทิตย์นี้เปนอาทิตย์ที่ช่างบั่นทอนพลังชีวิตเหลือเกิน งานมากมายเหนื่อยจริงๆ ให้ตายเถอะ ทำงานเยอะๆ แล้วปวดหัว...

 

วันจันทร์ เคลียร์เอกสารส่ง Aiesec ความจริงน่าจะเป็นเรื่องง่าย แต่ปรากฏว่า การทำเอกสารนี่แสนจะยากลำบากเสียเหลือเกิน โดยเฉพาะเอกสารที่เป็นภาษาอังกฤษ ต้องรีบทำให้เสร็จแล้วเอาไปฝากเมส่งตอนเช้า ตอนบ่ายก้อต้องมาทำงาน Computer Security ส่งต่ออีก กว่าจะได้พักก้อออ นู่นนนนนนนนนนน เกือบสองทุ่ม...

 

วันอังคาร ประชุมงานนอก เอางานกลับมาทำ นั่งเครียดทำนู่นทำนี่ เหนื่อยจังเลย...

 

วันพุธ Test ระบบกับอาจารย์ ก้อต้องเตรียมงาน Test กว่าจะได้พักก้อเย็นๆ แถมยังต้องเรียนหนังสืออีก งุงิๆๆๆๆ

 

วันพฤหัส จัดการกับงานของ Nectec แก้บั้กทั้งหลายทั้งปวงแล้วสลบลงไปกองคาพื้น...

 

วันศุกร์ ตื่นมาจัดการกับเอกสารต่างๆ ทั้งหลายทั้งปวงในการสมัครงานกับ ExxonMobil (ต้องออกเสียงว่า เอ็กซอน โมบิ้ล) กว่าจะเตรียมเอกสารและกรอกใบสมัครเสร็จก้อแทบจะไม่ทันแล้ว เหนื่อยจริงๆ ทำไมไม่มีคนคิดที่จะทำโปรแกรมคอยอำนวยความสะดวกกับงานพวกนี้บ้างหนออออ ทำไมต้องถ่ายเอกสาร ทำไมต้องพิมพ์ดีด ทำไมต้องกรอกใบสมัคร ทำไมทุกบริษัทไม่ใช้ฟอร์มคล้ายๆ กันไปเลยฟะ จะได้กรอกทีเดียว....เลวร้ายยยย

 

แต่ก้อถือว่าเปนวันสุขจริงๆ วันนี้ได้กินอาไรเยอะแยะมากมาย บางอย่างที่ไม่ได้กินมาตั้งนานแล้ว เช่น หูฉลาม, ไก่ดำตุ๋นยาจีน หรือแป้ะก้วยข้าวเหนียวอาไรไม่รู้ไม่อร่อยแต่แปลกดี...ประทับใจก้อแต่กระเพาะปลาผัดแห้ง อร่อยมากจ้า Exxon ... ขอบใจที่เลี้ยงนะ อุอุ

 

ตั้งใจจะให้ตอนเยนเปนวันพักผ่อนซักวัน ก้อถือว่าประสบความสำเร็จพอสมควร กลับมาถึงมานั่งฟังเพลงไปคิดถึงสุดเลิฟไป แหมมีความสุข ... ได้ฟังเพลงๆ นึง ชอบมาก ชื่อเพลง หลับตา ของ useless landscape (ชอบเฉพาะท่อนฮุคนะ)

 

...หลับตาแล้วคิดถึงฉันนะเธอ (นะเธอ)...

...แอบดูภาพเธอข้างในหัวใจ (ทั้งใจ)...

...สุดท้ายก้อคงเปนเพียงฝันไป ฝันไป ฝันไป...

 

นี่ก้อดึกแล้วตีสองกว่า จะนอนมาตั้งนานแต่ก้อไม่หลับซักที สบายใจยังไงไม่รู้ ที่ได้มีซักวันที่ไม่ต้องทำงาน...

 

เค้าว่ากันว่า ถ้า A = B, B = C แล้ว A จะต้องเท่ากับ C แต่เราว่า

 

ถ้าให้ งาน = เงิน, เงิน = ความสุข...แต่...

 

งาน มานไม่เท่ากับ ความสุข เลยแม้แต่นิดเดียว

 

เคยคิดจะเขียน BLOG มานานแล้ว แต่งานยุ่งเหลือเกิน พอดีช่วงนี้เปนพวก Sleepless Society หลับตาแล้วคิดถึงสุดรักเลยมะได้นอนในทันที ตื่นมาเขียนอาไรซักนิดก้อดูเหงาๆ ดีนะ ^^"

 

--------

 

แค่คิดว่าพรุ่งนี้ต้องมาทำ Computer Security ต่อก้อเหนื่อยแล้ววว...

 

--------

 

Wanna work at Google so muchhhhhhh, but that place require too many experienced people (At least 4 yrs). That's very bad for me....T_T

 

So, my plan is starting leaning English (Especially, Speaking and Listening) after complete this two, I'll go for Google 555. Look like an easy stuff :)... Let's try !

 

May the May be with me O_o

 

--------

 

I have read "The Thief of Baramos" recently so I'm going to promote myself to ->>>>

 

"The Great Sleeper of Daemos"